Przez Riłę – VIII 2010

 

W borze  pod Borowcem.Ponad 1200 m.n.p.m.  Start trawersu Riły.

 

 

Czaszka na szlaku. Tutejsza fauna jest podobna do karpackiej. Natomiast flora bogatsza. To już południe, Bałkany.

 

Ludzi w górach Riła jest mało, schronisk odpowiednia ilość a szlaki dobrze oznaczone. To nie Góry Rodniańskie, gdzie szlaku nie widzieliśmy 3 dni.  Góry nie są zbyt spadziste. Można spokojnie trawers Riły zrobić nawet  razem z gimnazjalistami. Oczywiście o ile nie są smartfonowymi zoombie, uczęszczają na Wu-Ef i chodzili już po górach.

 

 

Konie pasące się nad górskim stawem. Pocztówka 😉

 

 

 

O i sam Musała. 2925 m.n.p.m. Najwyższa góra pomiędzy Alpami i Kaukazem.A jezioro u podnóża zowie się Lodowe.

 

Kozica

 

Na szczycie, koło obserwatorium astronomicznego.

 

Jedno ze schronisk. Następne kilka dni spędziliśmy maszerując przez rozległe połoniny. Cały czas na wysokości mniej więcej 2000 – 2700 m.n.p.m. Riła to podobnie jak Sudety czy Dartmoor góry stare. Po drugie położone daleko na południu. Dlatego nie ma tu tyle śladów lodowca co w Tatrach Wysokich.

 

Rzeźba polodowcowa.

 

 

 

 

I dalej…

 

Dopadło nas też parę burz, ale na szczęście bez gradu i śniegu. Za to z piorunami, rekami podrapanymi przez kosodrzewinę  i z wodą w butach.

 

 

 

I zejście polodowcową doliną. Na horyzoncie sławne ściany skalne, które pokonał m.in Jerzy Kukuczka. Dolinę porastają ogromne lasy mieszane. Trzeba uważać na niedźwiedzie i ouzo czyli grecki bimber.

 

I Rilski Monaster. Taka Częstochowa Bułgarów.