Zza wody –  VIII 2014


        Takie sentymentalne, z zeszłego sezonu.
 
 
Piosenka angielskiej
przyrody
*
I szumią dęby
Nie twojeśmy, nie twoje
I wiatr to mówi
Co duł na wrzosowisku
Nie twój, nie twój
**
Nie twoja miły
Rzeka Exe rzekła
Nurt popłynał dalej
Do nie mojego morza
Reniferek
Tak stoi Ren
Nad brzegiem
Czarnej rzeki
Skub, skub
*
O Renie, Renie !
Ile ciepła w Tobie !
Na wielkiej
Tundrze wrześniowej
Wrzosowiska Exmooru

Mgliste połacie
Omszone zarośla,
paprocie
I trawy całe w złocie
Exmmoru pustacie
Deszcz siąpi, zacina
Pogórze Atlantyku
Drzewa wicher przygina
Mgliste w dotyku
Bagna Polesia
Moczary Jelni
Połoniny Bieszczadu
Drakary Waregów
Dywizjony Szachownic
Fuengirolski  zamek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *