Przedwiosenna wycieczka w tajgę
Trochę znudziły mnie narciarskie spacery, postanowiłem więc wybrać się na dłuższą wycieczkę. Kilka dobrych godzin w głębi Beskidu. W Masywie Jawornika. Taki był plan. Konretnie Szachty – Polany Surowiczne – Wielka Serpentyna Leśna – Polańska Góra 737 m – Polany – Szachty. Więc i pojechałem na południe, za Wilcze Wrota.
Temperatura około 0, wilgotno, mgła + podmuchy wiatru. No cóż, może to lepiej niż -20.
I zjazd do Polan Surowicznych. Na biegówkach to dość wywrotna czynność i w tym zabawa.
W dolinie zrobiłem sobie małą przerwę.
Skręciłem w lewo, w leśną drogą prowadzącą do Puław. Było pusto, ptaki śpiewały przedwiosennie , potem i one umilkły. Nie słychać było nawet kruków. Wielka Cisza.
Zdawało mi się, że słysze jakieś porykiwania. I nie było to porykiwanie jelenia. Stwierdziłem jednak, że sobie wkręcam. Człowiekowi w puszczy różne odgłosy się przesłychują. Niedaleko serpentyn okazało się, że słuch mnie jednak nie mylił, a ostrzeżenia leśnikównie były wydumane. Młody, rudawo-brązowy niedźwiadek schodził z stromego stoku po drugiej stronie drogi. Najwidoczniej obudziły go pierwsze podmuchy wiosny. Wolałem nie sprawdzać jak duży jest i czy czasem nie jest jeszcze pod kuratelą matki. Zawinąłem się w drugą stronę. Ciekawe kto kogo bardziej przestraszył 😉
Potem zmieniałem plany. Miało być nartowanie w Jarze Lidoszowej, potem na Przełęczy Szklarskiej. Na Szklarskiej śniegi i mgła jakby to była Gruzińska Droga Wojenna, albo inne Karakorum Highway. Jechałem więc dalej ku słońcu. Nad Rymanowem Zdrojem było już niebieskie niebo. Może więc widok na tatry z Przymiarek? Zdrój to jednak Zdrój – wszystkie parkingi były pełne aut. Ruszyłem więc dalej. Do Rymanowa, miasta cadyków i noblistów. Wszedłem na wzgórze Kalwaria górujące nad miasteczkiem. Pokręciłem się po okolicy. Pogoda cudna, ale wicher bardzo silny. Jak na Rymanów o tej porze roku przystało. Zjechałem więc z Kalawrii po firnowych polach. Przebrałem buty, zlazłem, aż nad brzeg Taboru. Wsiadłem w auto i wróciłem do domu. Poniżej kilka fotek z rymanowskiej części wycieczki.
I jeszczę parę, z niedawnych spacerów narciarskich i pieszych.
Wołtuszowa 
Iwonickie wzgórza
W Kanionie Naszego Dalajlamy 🙂 
Czyli Rudawka Rymanowska
