I tyle
Jak płomień świecy
przez wicher zdmuchnięty
Kwiat kruchy
jesiennym przymrozkiem złamany
i tyle można powiedzieć
i tyle można zrozumieć
Nie mówić zbyt wiele
Nie wiedzieć zanadto
Niż to właśnie
że jak świeca i jak kwiat
… z dorzecza Wisłoka