… z dorzecza Wisłoka
Rok 2020 był dziwny, nierzeczywisty, oniryczny. Koloru mlecznego jak senna mgła, albo zmian w płucach „typu mleczna szyba”. Jaki kolor będzie miał 2021? Najpierw czarny jak jesienno-zimowe noce drugiego lokdałnu. Wiosna zaś zdaje mi się, że będzie szkarłatna, ruda, purpurowa. Ogarnia mnie ciężki pesymizm. Prywatny i publiczny. Państwowy i cywilizacyjny. To taka Mała Apokalipsa. Świat…
Read More about Słota, jesień, noc
Leje jak z cebra. Jesień, wieczór, herbata i trochę rumuńskiego koniaczku. Siedzę i piszę. Pisze się bardzo dobrze w taką pogodę. A o czym to piszę? O Kaukazie. Zgodnie z obietnicą 😉
Read More about Przy pisaniu
Przedwczoraj obiecywałem ( https://chutornik.pl/2020/10/mila-i-historyczna-chwila/ ) , że wkrótce pojawią się dwa dłuższe testy. I owszem pojawią. Długi i (mam nadzieję ciekawy) tekst o jednym z najciekawszych regionów naszej planety – Kaukazie. O czym konkretnie? O tym jakie są jego granice, rzeki, pasma górskie, kopalnie i morza. Jakie ludy tam mieszkają i o co się biją….
Read More about A pisze się powoli…
Nawet nie wiem co napisać z tej okazji. To i nie napiszę za wiele. Czego bym sobie życzył? Szczęścia, pracy, powrotu do sportowych nawyków i lepszego pisania. I jeszcze zimy ze śniegiem. Tak na chwilę choć od ostatniej niedziel Adwentu do Gromnicznej. Więcej życzeń nie mam. Co do pracy szukam po linii Krosno-Rzeszów. Co umiem…
Read More about 28.09
Co się napisze w najbliższych tygodniach. Na razie bez weny jakoś. Zaczynam stukać i przerywam, zaczynam i przerywam. W końcu jednak dostukam całość. Ciężkawy ten wrzesień. Ciężkawy.
Read More about Zobaczymy
kolejnego kryzysu politycznego jaki rozgrywa się obecnie w naszej Rzeczpsopolitej, tym razem, nie mam żadnego zdania. Absolutnie, absolutne znużenie. Co więcej napisać? Znużenie to słowo, które wyczerpuje temat. Ja jeszcze żyję, i trochę w ramach tego życia czytam. M.in świetny zbiór reportaży Tadeusza Olszańskiego „Mój brat Cię zabije”. Pisane na gorąco poczas wojny domowej w…
Read More about Na temat
A jak Azja. Kiedyś uważają ją za antytezę Europy. Dziś czuję się alternatywnym euroazjatą. Sarmatą. Człowiekiem ze styku Wschodu i Zachodu. Bardziej niż w prace Konecznego wierzę w sztandar z Orłem i Pogonią. B jak Bóg. Ciężko mi się z nim dogadać w ostatnich latach, ale może to tylko kwestia czasu. Bóg raczy wiedzieć. C…
Read More about Mój alfabet
Były dobre momenty w życiu. Tenterska walka ze sztormem szalejącym nad Okehampton. Podziwanie widoku na dzikie górskie masywy pietrzące się u stóp i jednocześnie na Egejskie Morze zlewające się z błękitem nieba. Widok listopadowej mgły skraplającej się na pajęczynie rozpietej w gałązkach winogron oplatających starą jabłonkę. Obserwowanie z budki inspicjenta jak tancerki wirują na stole…
Read More about Przedurodzinowe życzenie
Mostu na Hunzie nie ma. To znaczy tak nie do końca „nie ma”. Istnieje rzeka Hunza. Rwącym strumieniem spada z lodowców jednej z odnóg gór Karakorum w Pakistanie. Przerzucono nad nią szereg przepraw. Tego mojego mostu jednak nie ma. Moja Hunza plynie tylko na mojej stronce, a jej źródła biją w mojej głowie. Hunza (…
Read More about Most na Hunzie