… z dorzecza Wisłoka
Prawdę mówiąc coraz ciężej mi się komentuje otaczającą rzeczywistość. Transgendery i trendsetery, weganie i frutarianie, incele i chady, anony i geki, gejowie, menedżerowie, tinderowcy i feszynrejdowcy. Nowe dziwaczne słowa, nowe technologie przypominające magię, a szczególnie nowe idee tak dziwaczne, że zapiera dech. Świat rozpada się j na drobne, ostre kawałki i nie można się w…
Read More about Dzisiejsze czasy
Wszyscy już odjechali. Nawet Wayne wsiadł na swój rover[1] i wrócił do siebie. W dół wzgórz, do portu, między mewy i ludzi. Sierżant i Don Diego siedzą już na Glaston. Kornawalijczycy pojechali na swój koniec świata. Zostaję sam w Nowym Rzepniku. Jak Robinson na swojej wyspie, pustelnik w eremie. Jest absolutna cisza. Robię sobie drzemkę….
Read More about Robinsoniada, albo Złote Przeboje Radia Nowy Rzepnik
Słońce zachodziło za horyzont. Koniec dnia zdetonował zimny pożar. Płonęła ziemia i niebo. Śnieg barwił się we wszystkie odcienie czerwieni. Biel zaś pokrywała niemal wszystko bo noworoczny poranek był bardzo mglisty. Biały opar trzymał się prawie do południa osadzając szadź na drzewach i dachach. Zdjęliśmy z nóg narty i patrzyliśmy na nasze miasto leżące u…
Read More about Zachód nad Krosnem
Nie wsiadam do tego o 16.35. Czekam na 17.05, czy 07. Wtedy ludzi jest mniej. Komórka się rozładowała. Patrzę więc na wronę siedząca na przewodach trakcyjnych. Dialogujemy trochę. Wrona w końcu się nudzi. Odlatuje w jesienną mgłę. Patrzę więc na startujące i lądujące samoloty. Zawsze lubiłem to robić. Wielkie stalowe ptaki. Piękne. Kto by pomyślał,…
Read More about Tarnopol, Grozne, Warszawa
Szybka impresyjka o dworcu w Pisasecznie, o samym Piasecznie, Warszawie i Polsce 😉 Miasto w cieniu Miasta Wieczorem ludzi jest stosunkowo mało. Głównie młodzi. Jest sobota, więc jadą zapewne na imprezy do MIASTA. Oczywiście Piaseczno to też miasto. Z całkiem długą i ciekawą historią. Prawa miejskie nadane przez księcia mazowieckiego o pięknym imieniu Janusz, zabrane…
Read More about Dworzec w Piasecznie
Było już koło piątej. Ściągaliśmy ostatni namiot tego dnia. Ona nadeszła od strony słońca. Wyburzyła się ze światła. Była blondynką w wieku trudnym do określenia. Cała zakurzona i spalona słońcem, z twarzą o harmonijnych rysach ozdobioną brokatem. Za sobą wlekła namiot. Taki turystyczny, z jakimiś rzeczami w środku. –Hej chłopcy macie papierosa? –Marek masz zapalniczkę?…
Read More about Likwidatorzy
Luzy w tym czerwcu, a może to wiosenny trening na kostce tak zadziałał. Glaston poszło zaskakująco sprawnie. Chłopaki Podkarpatczycy tam siedzą, a ja w dzień częściej na storze (baza, magazyn) niż na szołgrandzie (teren imprezy). Trochę nudno, i trzeba się starać nabić godzin. Wieczorami zaś czuję się trochę jak Robinson. Pustka, przyroda, za wzgórzem zaczyna…
Read More about Pirackie życie
Zastanawiacie jak to stoi? Prawa fizyki. Pools czyli maszt stoi na kawałku płaskiego drewna tzw. plejcie (talerzu). Na 4 strony są wypuszczone rołpy czyli liny. O równej długości. Przywiązane są do big pegsów (wielkich śledzi). 4 takie big pegsy tworzą idealny kwadrat, liny jakby się równoważą. Nawet silne wichry, sztormowe podmuchy nie są w stanie…
Read More about Pod stalowo-szarym niebem
Poranek rozpoczął się mało obiecująco. Wczoraj popołudniu na chmurnym niebie pojawiła się jeszcze bardziej chmurna, ciemna i groźna chmura o dziwnym kształcie. Taki trójkąt. Z tej chmury lunęły potoki deszczu, biły pioruny. Wicher trząsł karawaną niczym szalupą na wzburzonym morzu. I jak zaczęło lać, tak już lało non stop. Nie chciało się wychodzić z kajuty….
Read More about Wichrowe wzgórza
Po pierwszej dniówce siedziałem sobie jak zwykle na fajrancie. W zakładowej. Popijałem nieznanego mi wcześniej cajdra. Całkiem smaczny. Lekko słodki, ale nie przesłodzony jak przereklamowane balmersy. Ładna etykieta z liskiem zakradającym się nocą do jabłkowego sadu. Kątem oka zobaczyłem, że Gus zakłada na głowę jakieś dziwne urządzenie, z daleka wyglądało na połączenie okularów spawalniczych i…
Read More about Nigdy nie będziesz szedł sam…